Małe paczki z zakupów internetowych wwożone do Unii Europejskiej wymagają teraz dokładniejszej identyfikacji produktów. Komisja Europejska poinformowała 3 listopada, że obowiązkowe zgłaszanie identyfikatorów produktów rozpoczęło się 1 listopada, po dobrowolnym okresie wdrożeniowym trwającym od lipca.
Komunikat Komisji opisuje trzy oznaczenia: identyfikator produktu nadany przez sprzedawcę, własne oznaczenie modelu lub produktu używane przez producenta oraz identyfikator międzynarodowy, np. EAN, jeżeli istnieje. Brak identyfikatora międzynarodowego wskazuje się specjalnym kodem. Dane dostarczają platformy i producenci, a zgłasza je zgłaszający celny.
Zakres obowiązku ma znaczenie
Podlinkowane wytyczne z 5 października, w sekcji 8.2, wskazują na importowane przesyłki w ramach sprzedaży na odległość o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej 150 euro. Podają, że transakcje między przedsiębiorstwami co do zasady pozostają poza tym obowiązkiem. Zaznaczają również, że przygotowywane jest ustawodawcze doprecyzowanie limitu wartości; same wytyczne mają charakter objaśniający, a pierwszeństwo mają przepisy prawa.
Identyfikatory mają ułatwić organom celnym powiązanie problematycznego produktu z odpowiadającymi mu towarami sprzedawanymi w innych miejscach. Ogólny opis lub kategoria taryfowa służą innemu celowi: nie zawsze pozwalają odróżnić model jednego producenta od modelu innego.
Sprawdź przekazywanie danych
Dla mniejszego sprzedawcy realizującego zamówienia bezpośrednio z zagranicy praktyczne pytanie brzmi: czy dane produktu docierają bez utraty informacji od dostawcy, przez ofertę, do przedstawiciela celnego? Dobrym pierwszym krokiem jest prześledzenie jednego rzeczywistego artykułu w tych zapisach i potwierdzenie, które oznaczenie pochodzi od platformy sprzedażowej, a które od producenta.
Nie należy zakładać, że kod kreskowy na pudełku wystarczy do uzupełnienia wszystkich wymaganych pól. Gdy brakuje danych lub nie jest jasne, czy dana transakcja mieści się w zakresie wymogu, kolejnym krokiem powinna być rozmowa ze zgłaszającym obsługującym tę przesyłkę. To zmiana dotycząca danych produktów; nie jest dowodem, że każdy zakup europejskiej firmy wiąże się z nowym obowiązkiem celnym.