De ambassadeurs van de EU-lidstaten stemden op 20 november in met een compromis dat importeurs van ruwe olie, aardgas en steenkool twee jaar extra zou geven om aan te tonen hoe de methaanuitstoot bij de winning wordt gemeten. In een brief van het Raadsvoorzitterschap aan het Parlement staat de overeengekomen tekst. Het Parlement en de Raad moeten de wijziging nog aannemen voordat de nieuwe data gelden.
In de toelichting van de Raad staan twee verschillende termijnen. De eis dat de betrokken invoer voldoet aan gelijkwaardige normen voor monitoring, rapportage en onafhankelijke verificatie zou vanaf 1 januari 2029 gelden in plaats van 1 januari 2027. Een afzonderlijke plicht om de methaanintensiteit te rapporteren zou verschuiven van 5 augustus 2028 naar 5 augustus 2030. Die betreft naast importeurs ook producenten in de EU.
De termijn begint bij gegevens van de producent
Een importeur kan precies weten wie een lading heeft verkocht, zonder te beschikken over metingen van het bedrijf dat de brandstof heeft gewonnen. Het compromis verlangt zulke gegevens op producentenniveau voor leveringen onder contracten die vanaf 4 augustus 2024 zijn gesloten of verlengd. Dat verklaart het belang van extra tijd. Het bedrijf dat een Europese instantie te woord moet staan, kan afhankelijk zijn van gegevens die een ander bedrijf buiten Europa verzamelt. Sinds mei 2025 hebben importeurs al informatieverplichtingen.
Twee jaar ligt tussen het ene jaar dat de Raad aanvankelijk wilde en de drie jaar die het Parlement voorstond. S&P Global Energy berichtte over zorgen rond de praktische organisatie van de verificatie. Volgens het compromis zou de Commissie de uitvoering uiterlijk op 1 januari 2028 beoordelen en onder meer nagaan of er voldoende onafhankelijke verificateurs beschikbaar zijn.
Voor een keramiekatelier dat gas koopt van een binnenlands energiebedrijf, is het leveringscontract het eerste stuk om erbij te pakken. Uit de instemming van vrijdag volgt geen nieuwe eenheidsprijs en evenmin een datum waarop een aangeboden toeslag moet dalen. Schrijft de leverancier een bedrag toe aan methaanverificatie, dan kan de koper vragen om welke verplichting het gaat, wie de kosten maakt en of de offerte verandert zodra de wijziging ingaat. Wie de brandstof zelf invoert, moet voor ieder betrokken contract weten welke producent en verificateur de benodigde stukken kunnen leveren.
