Στις 20 Νοεμβρίου οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ ενέκριναν συμβιβαστικό κείμενο που θα έδινε στους εισαγωγείς αργού πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα δύο επιπλέον χρόνια για να δείξουν πώς μετρώνται οι εκπομπές μεθανίου στην πηγή του καυσίμου τους. Η επιστολή της προεδρίας του Συμβουλίου προς το Κοινοβούλιο καταγράφει τη συμφωνία ως προς τη διατύπωση. Για να ισχύσουν οι νέες ημερομηνίες πρέπει να υιοθετήσουν την τροποποίηση το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Η ανακοίνωση του Συμβουλίου για τη συμφωνία δίνει δύο χωριστές ημερομηνίες. Η υποχρέωση τήρησης ισοδύναμων προτύπων παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και ανεξάρτητης επαλήθευσης για τις εισαγωγές που καλύπτονται θα ίσχυε από την 1η Ιανουαρίου 2029 αντί της 1ης Ιανουαρίου 2027. Η χωριστή υποχρέωση αναφοράς της έντασης μεθανίου θα μεταφερόταν από τις 5 Αυγούστου 2028 στις 5 Αυγούστου 2030 και θα κάλυπτε τόσο τους εισαγωγείς όσο και τους παραγωγούς της ΕΕ.
Η τεκμηρίωση φτάνει μέχρι τον παραγωγό
Ένας εισαγωγέας μπορεί να γνωρίζει ποιος του πούλησε ένα φορτίο, χωρίς να έχει τις μετρήσεις της εταιρείας που εξόρυξε το καύσιμο. Ο συμβιβασμός προβλέπει στοιχεία σε επίπεδο παραγωγού για προμήθειες βάσει συμβάσεων που συνήφθησαν ή ανανεώθηκαν από τις 4 Αυγούστου 2024. Εδώ έχει σημασία ο χρόνος. Η εταιρεία που λογοδοτεί σε ευρωπαϊκή αρχή ενδέχεται να εξαρτάται από αρχεία που συλλέγει άλλη επιχείρηση εκτός Ευρώπης. Οι εισαγωγείς έχουν ήδη υποχρεώσεις πληροφόρησης από τον Μάιο του 2025.
Η διετία βρίσκεται ανάμεσα στον ένα χρόνο που προτιμούσε αρχικά το Συμβούλιο και στα τρία χρόνια που προτιμούσε το Κοινοβούλιο. Το S&P Global Energy κατέγραψε ανησυχίες για την πρακτική οργάνωση της επαλήθευσης. Με βάση τον συμβιβασμό, η Επιτροπή θα επανεξέταζε την εφαρμογή έως την 1η Ιανουαρίου 2028, συμπεριλαμβανομένης της διαθεσιμότητας επαρκούς αριθμού ανεξάρτητων επαληθευτών.
Για ένα εργαστήριο κεραμικής που αγοράζει αέριο από εγχώριο πάροχο, το πρώτο έγγραφο που χρειάζεται έλεγχο είναι η σύμβαση προμήθειας. Η συμφωνία της Παρασκευής δεν καθορίζει νέα τιμή μονάδας ούτε ημερομηνία μείωσης μιας προσαύξησης στην προσφορά. Αν ο πάροχος αποδίδει μια χρέωση στην επαλήθευση μεθανίου, ο πελάτης μπορεί να ρωτήσει ποια υποχρέωση καλύπτει, ποιος επιβαρύνεται και αν η προσφορά αλλάζει εφόσον τεθεί σε ισχύ η τροποποίηση. Για την επιχείρηση που εισάγει η ίδια καύσιμο, το ερώτημα είναι άλλου είδους. Ποιος παραγωγός και ποιος επαληθευτής μπορούν να δώσουν τα στοιχεία για καθεμία από τις συμβάσεις που καλύπτονται;
